İYİLİK VE KÖTÜLÜK DAMARLARIMIZ 19.12.2018


Bu makale 2018-12-19 15:50:51 eklenmiş ve 1029 kez görüntülenmiştir.
Ramazan KARACA

Bu iki kavram arasında günümüzde artık çok ciddi bir biçimde bocalansa ve

tercih yapmakta zorlanılsa da, iyilik enayilik olarak algılansa da, ısrarla iyilik

üzerinde sörf yapmak bazı insanlar için bir hayat tarzı olmuştur. Bunun biraz

daha değişik bir versiyonunu da şöyle söyleyebiliriz; insanların kötülüğüne

olabilecek davranışlardan kaçmak da bir nevi iyilik olarak değerlendirilmelidir…

Kötülükler varsa demek ki insanlarda bir kötülük damarı var. Aynı şekilde de o

zaman iyilik damarı da var. Var olduğuna göre, bizim bu damar üzerinden

yürümemiz gerekiyor. Peki, bu nasıl olacak?

Toplumsal iyiliklerin, ferdi olarak başlamasıyla mümkün olabileceğini

vurguluyor uzmanlar… Yani kişiler yaşam tarzlarını iyilik üzerine kuruyorlarsa,

aynı toplumun dalga dalga iyilikler dünyasına dönüşmesi kaçınılmaz hale

geliyor. Bu zaten Amerika’yı yeniden keşfetmek falan değil, iki kere ikinin dört

etmesi gibi bir durum. İyilikler yaparak toplumu daha iyi hale getirebiliriz.

“Bütün bunlar çok güzel de günümüzde bu biraz zor değil mi?” dediğinizi

duyar gibi oluyorum. Elbette ki zor. Nasıl zor olmasın ki? Etrafımıza şöyle bir

baktığımızda insanların nasıl bir hırs, kazanma azmi ve kusurlar içinde olduğunu

çok rahat görebiliriz. Bütün bu gaile içinde hep iyilik psikolojisi ve zorlaması

içinde olmak, hiç de kolay değil. Bu dünyanın yeni değerleri, insanları iyi

olmaktan uzaklaştırıyor. Belki vicdan azabı bile çekiyoruz ama yine de o

hasletlerden uzaklaşıyoruz. Kaybederim, geri kalırım, ENAYİ yerine konulurum

gibi duygular belki de bizleri iyi olmaktan ve de iyi hareketlerden uzaklaştırıyor.

Eskiden insanlar daha mı iyiydi? O zamanlarda da vardı belki ama bugün

kazanılacak veya kaybedilecek dünyevi değerler çok çok fazla. İşte bu da

bugünkü bencilliği arttırarak, iyilik duygusundan insanları uzaklaştırıyor.

Bu konuda söylenmiş o kadar güzel sözler var ki, örneğin; “İyilik, insanlık

sanatıdır.” Yani iyilik yapmak bir sanat yapmak olarak algılanıyor. Bu kadar

önemsenmiş. Kendimizi, iyiliğe yönelmek ve bu sanatı icra etmek için azami

ölçüde zorlamamız lazım diye düşünüyorum.

 

İyi insan olmak, iyilik yapmak ve iyi bir topluma dönüşmek, kâmil insan

olmaya doğru gitmek demek aslında… Peki, bu yolculuk nasıl olacak? Bu konuda

kaleme alınmış güzel bir alıntı ile bitirmek istiyorum yazımı…  

“Kâmil insan her yönüyle ideal ve örnek insandır.

Bilgisi, idraki ve aklı son derece gelişmiştir.

Tüm zincirlerinden kurtulmuş, tabularını yıkmıştır.

Hiç kimseyi aşağılamaz, insanlar arasında ayrım yapmaz.

Almadan verir, sevilmeden sever.

Boş konuşmaz, sözü öz ve gerçektir.

Eline, beline ve diline hâkimdir.

Sonsuz hoşgörü ve tevazu sahibidir.

İbadeti şekilde değil bilinçte ve yaşam tarzındadır.

Zenginlikten mağrur olmaz. Fakirlikten hicap duymaz.

Her nefes alışından mutluluk duyar.

Kâinatın ahengini her yerde, her şeyde ve her an gören, hisseden, yaşayan

kişi’dir.

Ben’den ve bencillikten uzaktır. O nefsine değil, nefsi ona tutsaktır.

Cimrilik, hırs, haset, alay, kibir, yalan, riya, şehvet, şöhret, gaflet, gazap gibi

çirkin karakterlerden kendini arındırmıştır.

İnsanlar arasında saygıyı, dostluğu ve dayanışmayı sağlamaya çabalar.

Her türlü şiddete, zulme ve işkenceye karşıdır.

Kul hakkının yenmesine, hırsızlığa, sömürüye karşı durur.

Barışı, adaleti, sevgiyi, mutluluk ve huzuru inşa için çalışır.

Önemsediklerinin en başında yaşama hakkı gelir.

Yaşayan her varlığa sevgi duyar.

Ölüm korkusunu yenmiştir, ölüme yeni bir yaşama geçiş gözüyle bakar.”

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -

TRT Spor Haberler

Ayrıntılı Puandurumu Tablosu
Birlik Gazetesi
GÜNDEM
SPOR
SİYASET
EĞİTİM
DÜNYA
Balıkesir Web Tasarım